06.02.2023

Een brede, fors gebouwde man van middelmatige lengte stapt de winkel binnen. Hij draagt een grijs bomberjack, met daaronder een grijs gilet en een nette pantalon. Hij heeft een lijstje bij zich met de schoenen die hij heeft gezien op onze website: drie paren, van een Nederlands merk, ons eigen merk en een Frans merk. Allemaal in maat vierenveertig.

Met het lijstje loop ik naar beneden. Van de drie merken heb ik alleen ons eigen merk in zijn maat. Als ik daarmee terugkom, zit hij al klaar op de stoel om te passen.

Zijn schoenen heeft hij uitgetrokken. Hij draagt steunzolen. Ik zie brede voeten in blauwe vale sokken. Hoge wreven. Met kracht stoot hij zijn voeten in de nieuwe schoenen. Ze passen hem nauwelijks. Er zit spanning op.

‘Suède loopt nog wat uit, toch?’

Zijn oude schoenen staan naast hem. Zo, los van de eigenaar, zien ze er wat aandoenlijk uit. Hier en daar zijn ze gebutst.

‘Dit is pas kwaliteit’, zegt de man. ‘Mijn sneakers waren goedkoop. Je voelt het verschil.’

Hij loopt schoppend naar de spiegel, alsof hij een balletje trapt. Eén hand in zijn zak.

‘Ja, die neem ik. Zie ik er toch weer netjes uit.’

Ik kijk naar zijn gezicht en handen. Brede wangen en kaken, kleine ogen. Golvend, dik rossig haar. Een oorbelletje, armbanden, flinke knuisten. Hij is bewaker geweest, maar kreeg door het langdurige staan last van zijn pezen. Nu doet hij administratief werk.

‘Een stuk saaier’, zegt hij.

Hoewel de schoenen mij wat krap lijken, rekent hij ze af. Tevreden loopt hij met zijn aankoop naar buiten.