16.01.2023

Een oude man, het type wiskundeleraar. Een verweerde leren tas hangt met de band over zijn schouder. Bij binnenkomst mompelt hij wat. Ik denk dat hij het tegen mij heeft, maar hij ziet of hoort mij niet. Ongestoord loopt hij verder de zaak in. Bij een tweede poging, waarbij ik hem nadrukkelijk aankijk, stopt hij. Eindelijk ziet hij mij staan.

Hij zoekt schoenen die lijken op de schoenen die hij nu draagt. We bekijken ze. Net als zijn tas zijn ze verweerd. Zijn schoenen hebben de vorm aangenomen van zijn voeten. Het leer is op sommige plekken dun geworden. Barsten, scheuren, droogte. Ze doen me vaag denken aan een Nederlands merk dat wij verkopen. Zijn voeten zijn breed en op zijn tenen zitten grote knobbels.

‘Ik vermoed dat breedtemaat H niet meer zal passen,’ zeg ik.

‘Kunnen mijn voeten anders opgemeten worden?’ vraagt hij.

Ik stel voor dat hij deze week belt om een afspraak te maken. Omdat ik hem nu niet verder kan helpen, loopt hij de winkel weer uit.