14.02.2022

Een man met blond haar – in dunne slierten heeft hij het naar achteren gekamd –  help ik aan schoenen. De man is lang en draagt zwarte kleding. Aan zijn voeten prijken enkellaarsjes, ook in het zwart en van krokodillenleer. Hij wil dezelfde laarsjes kopen want deze bevallen hem. Hij noemt de maat en als ik met een paar aan kom blijken die te groot te zijn. Er ontstaat verwarring. ‘Wat is 11?’, vraagt hij. ‘Zijn dit nieuwe maten?’ ‘Is 11 nu maat 45 of 46?’ Wie zich nu vergist heeft weet ik niet meer. Gaandeweg blijkt het vinden van de juiste maat het probleem te zijn waar we tegenaan lopen. Hij meet de buitenzool van de oude laarsjes met de nieuwe, maar komt er niet meer uit. Ik pak een 10,5. Die blijken beter te zitten. Maar hij is er niet gerust op. Ik stel voor een second opinion te vragen aan mijn collega. Als die aangeeft dat het de juiste maat is wil de man gelijk maar twee paar laarsjes kopen, één in het blauw en één in het zwart. De blauwe moeten besteld worden. Bij de kassa aangekomen wil hij zeker weten dat het de blauwe laarsjes zijn die komen en niet de zwarte die hij dan al aan heeft getrokken.