Deze foto’s zijn ontstaan door een toevallige ontmoeting in een buurthuis. Ik raakte met de mensen aan de praat. Ze deden me aan mijn familieleden denken, het voelde vertrouwd.
Maar er was nog een reden. Op een dag begon mijn oudere zus Inem mijn moeder innig te omhelzen. Het was haar opgedragen door een psycholoog dit één keer per dag te doen. Ik wilde het ook wel. Ik werd enthousiast bij het zien van de omhelzingen, maar tegelijkertijd hield iets me tegen. Ik kon het niet, het was té intiem, té dichtbij. Op een afstand bleef ik ernaar kijken. Toen heb ik de mensen van het buurthuis benadert, zodat ik het kon onderzoeken. Eerst fotografeerde ik hen apart, daarna samen; elkaars handen vasthoudend of in een omhelzing.
Foto’s: variabel formaat, 2005
