Ik vond een boek: ‘Moordenaars en hun motieven’ van Jef Vermassen. Vooral het hoofdstuk over moord en doodslag in de relationele sfeer greep me aan. Ik las meer boeken en legde een verzameling van zinnen uit kranten en tijdschriften aan waarin een huis-, tuin-, of keukenvoorwerp als moordwapen werd gebruikt. De zinnen zijn feitelijk opgeschreven. Het geweld dat erin voorkomt is hard en meedogenloos. Het boezemde me angst in. Om er grip op te krijgen maar ook om erachter te komen hoe de verhoudingen liggen tussen een dader en een slachtoffer, tekende ik de voorwerpen (niet de echte maar die ik gewoon thuis heb liggen) stip voor stip na alsof het een rituele handeling betrof. Ook nodigde ik dichter Guus Muller uit te reageren op het project. Dat resulteerde in een tekst over mijn werkwijze in relatie tot het onderwerp met als titel: ‘Monica tekent‘.
Foto’s: Bas Koot, Moira Expositieruimte Utrecht, 2017.
Koevoet (100 x 70 cm), Broodmes (59 x 42 cm), Bijl (59 x 42 cm), Hakmes (59 x 42 cm), Hamer (42 x 29.5 cm), Schroevendraaier (42 x 29.5 cm), Stanleymes (29.5 x 29.5 cm), Vork (29.5 x 21 cm), Schaar (29.5 x 21 cm), Baksteen (42 x 29.5 cm), Veter (21 x 21 cm), Theedoek (29.5 x 29.5 cm), Stropdas (29.5 x 29.5 cm), Broekriem (#2) (29.5 x 29.5 cm), Broekriem (#1) (42 x 42 cm), Touw (68.5 x 68.5 cm), kleurpotlood op papier.
